دولت وحاکمیت ناتوانند

با فرض اینکه همیشه تحریم‌‌ها را عامل عدم توفیق می‌دانستند ولی هیچگاه به موضوعاتی نظیر شفافیت، ارزشگذاری، اقتصاد آزاد و راستی آزمایی پرداخته نشده است. این درحالی است که گروهی تحریم‌ها را نعمت هم بر شمردند و این منجلابی بود که اقتصاد کشور را در بر گرفت.بارها به این نکته اشاره داشتیم و داریم که شفافیت و نظارت در کنار راستی آزمایی می‌تواند موضوع جذب سرمایه‌گذاری خارجی را تسهیل و پس از برداشته شدن موانع رفع آثار حاصل از کنواسیون‌های جهانی، نظیرFATF و پالرمو ایران را به بهشت سرمایه‌گذاران تبدیل نمود ولی به شرط اینکه زیرساخت لازم برای آن آماده‌سازی شده و بستر آن فراهم گردد.مکاتبات متعدد با وزرا صمت و اقتصاد نشان می‌دهد که این دو وزارتخانه کلیدی، تصمیمی مبنی بر خروج از رکود ندارند  و هنوز به دور زدن تحریم‌ها و عدم شفافیت می‌نگرند. مشکل اینجاست که صداقت و شیشه ‌ای بودن از اقتصاد رخت بر بسته  و گمان بر این است که تجارت در دنیا همیشه توسط ناوگان‌های سایه سایر کشورها صورت می‌پذیرد و راه راستی در این میان وجود ندارد.متاسفانه در این میان اتاق بازرگانی نیز به عنوان پرچمدار بخش خصوصی نقش خود را فراموش نموده و دوران پسابرجام را که شرکت‌های متعدد خارجی برای دریافت بسته‌های سرمایه‌پذیری صف بسته بودند را رها نموده‌اند و به دلایلی که باید از آنها شنیده شود هیچ بسته مناسبی برای سرمایه‌گذاران آتی در نظر ندارند .این اوضاع نشان می‌دهد که متولیان امر در دولت، حاکمیت و بخش خصوصی هیچ امید و برنامه‌ای برای بهبود اوضاع ندارند و عملا در حال سپری کردن دوران تعطیلات خود هستند.شاید هم آنها چیزهایی می‌دانند که فعالان بخش خصوصی واقعی در جریان نیستند و به همین دلیل هیچ تلاشی در این خصوص نمی‌کنند.شایان ذکر است که واقعیت جهان سرمایه‌گذاری امروز بر چند اصل اساسی استوار است، این اصول شامل: اصل سودآوری، شفافیت، توسعه و امنیت می‌باشد. اصول یاد شده می‌تواند هر زمین سوخته‌ای را به قطب سرمایه‌گذاری تبدیل کند و ایران با داشتن جایگاه ویژه ژئوپلتیک، منابع زیرزمینی و انرژی همچنین منابع انسانی مستعد می‌تواند به نقش آفرینی خود در این خصوص رنگ و طرح ویژه‌ای بخشد. ایران آینده باید بر اساس اصول و استانداردهای بین‌المللی نقش خود را در اقتصاد جهان باز تعریف نموده و جایگاه خود را ترمیم و بازسازی کند.